Iemant toont u haar gekochte waar

Het was een heerlijke dag. De zon scheen zoals ik al gehoopt had en het regende niet. Geen druppel. We waren in Driebergen. Samen met collega L. en haar moeder. Erg leuke mensen die de feestvreugde alleen al door hun aanwezigheid verhogen. Ik heb het trouwens over Koninginnedag. Ik weet het. Alweer dagen geleden, maar toch. Toch wil ik u nog even laten zien wat deze dag mij rommeltechnisch gezien heeft opgeleverd. Laten we gewoon het rijtje af gaan. Althans, nadat ik gemeld heb dat de foto's zijn gemaakt vóór het schoonmaken. Inmiddels staat het hele boeltje blinkend te stralen. Had ik beter eerst kunnen doen en dan foto's maken, maar goed het is niet anders.

Als eerste liep ik het foute kastje hierboven tegen het lijf. Ze heeft nog wat zorg nodig. Een kleurtje, een leuk achterwandje, vrolijke plankjes en een schattig knopje voor het deurtje. Dan kan ze wel weer een tijdje mee.  Ze heeft geduldig staan wachten tot ik haar aan het eind van de strooptocht op kwam halen om mee naar huis te gaan. Inmiddels wel ondergescheten door een klein vogeltje, dat was wat sneu. Maar inmiddels is ook dat leed geleden.

Daarna stuitte ik op een labeldispenser uit een voormalig postkantoor. Erg leuk ding. Gezien het feit dat man labeldrukker is, hoop ik binnenkort op een kleine geste.

Vervolgens stond er een stelletje measuring cups naar me te kwaken, hetgeen ik dus met geen mogelijkheid kon negeren. Ik vind ze ge-wel-dig!

Na koffie en Oranje Tompouce hebben we de laatste meters over de vrijmarkt afgelegd en zijn we naar huis gegaan. Waarna ik vervolgens in mijn eentje nog even in een buurdorp de vrijmarkt heb bezocht.

Niet voor niets, want al gauw liep ik tegen deze thermosfles op. Van de zolder van zijn grootvader, zei de verkoper. Eentje uit de jaren zestig. Met glazen binnenfles, kurk en made in China. Tja, die kon ik niet weerstaan gezien de zachte prijs van 50 cent.

Even na de thermoskan zag ik het lampje er rechts op de foto naast. Hij werkt op batterijen (duh) en je kunt kiezen: lampje voor, lampje boven of beide lampjes tegelijk aan. Ik hoop eigenlijk dat het lampje bovenop een zwaailampje is, maar heb nog geen uitsluitsel. Ik heb namelijk geen batterijen die erin passen. 

Niet lang daarna zag ik deze grappige giraffe die in de nabije toekomst zal gaan dienen als fotohouder.

Ik vond het eigenlijk wel welletjes op dat moment. Maar soms heb je het niet voor het zeggen. Dan loop je tegen iets aan, heb je een leuk gesprek met de verkoper, lukt het jou om iets van de prijs af te dingen wat voorgangers de hele dag nog niet gelukt is en ga je overstag. Zo ging het mij. En nu heb ik dus nog een nutteloos, maar schattig ding in huis staan. Jawel, een kindernaaimachine op batterijen of handmatig uit de jaren vijftig. Zie hier.

Het welgekozen klosje garen kreeg ik er gratis bij. En als je dan stiekem hoopt dat het nu dan wel echt klaar is, dan hebben u en ik het mis.

Wat was het geval? Een paar dagen voor Koninginnedag zag ik deze muurvazen. Ze zijn van Jane uit Nederland en ze schrijft de blog All the luck in the world. Ik vind het idee erg leuk en bedacht me dat ooit wel eens te willen gaan doen in een of andere variant. Ooit. Maar ja, dan kijk je even links en even rechts op een zekere vrijmarkt op een dag in april in het jaar 2013 en dan liggen er zes (6!) van die dingen op een rijtje naar je te roepen 'He jij daar. Ja, jij! Joehoe. Jij wilde ons toch? Ooit? Ooit is nu hoor. Joehoeee'. En dan ga je tegen beter weten in weer overstag.

U weet hoe die dingen er normaal gesproken uit zien als ze aan een verwarming hangen. Ik heb er dus geen foto van gemaakt. Maar ze gauw in een kast weggestopt, waardoor ik hoop er voorlopig niet mee geconfronteerd te worden. Want eigenlijk heb ik genoeg projectjes. Zucht.

Kopje thee? Iemand?

Ik verheug me ontzettend op morgen. Morgen is een van de leukste dagen van het jaar. En ja, dat heeft alles, maar dan ook alles te maken met het feit dat het morgen vrijmarkt walhalla is. Ik hup hop van de ene markt naar de andere. En ik hoop dus ook zoooo dat het droog is. Bij Koninginnedag hoort zon. Dat maakt het allemaal extra vrolijk. En ook aangenamer. En praktischer. In de aanloop naar morgen ben ik maar even bij de kringloop aangewipt. En daar heb ik een prachtig fout kopje zien staan, met zorg van haar plankje getild, afgerekend en meer naar huis genomen. Naast me zat ze, op de bijrijdersstoel. Helemaal opgewonden. Tralalalala. Of het nog wel geheel goed met mij gaat? Ja, hoor. Dit kopje is namelijk een Alice in Wonderland kopje. En die kunnen dat, weet u. Praten. Hele verhalen babbelen ze aan elkaar. En nu wil ze weten wat haar te wachten staat. Earl Grey, English afternoon tea, Jasmijn, London tea??? Voorlopig weet ik niet beter dan haar te zeggen dat ze slechts mooi hoeft te zijn. En dat ze wellicht, ooit, ergens aan de muur komt te hangen als een klein schilderijtje.

Iemant verandert wat aan het uiterlijk

Er zijn inmiddels en er zullen wellicht nog wat wijzigingen doorgevoerd worden aan het ontwerp van deze blog. Het ligt dus niet aan je ogen of pc.

Iemant koopt criteriumloos iets wat niet in haar tas past

Begin maart liet ik u mijn nieuwe criterium voor kringloop en vlooienmarkt aankopen weten. Mocht u dat gemist hebben, geen probleem. Zo spectaculair was de mededeling niet. Zeker niet gezien het feit dat ik een maand en 8 dagen later dit criterium volledig buiten beschouwing laat. Ik dacht er pas weer aan toen ik alweer thuis was, met aankoop en al. Het is bijzonder.
Maar ja, wat doe je? Wat doe je als je weet dat je tegen iets goeds aanloopt. Ik zag het al van ver, had geen tijd nodig om te besluiten en nam al helemaal geen tijd om zoiets als een criterium te hanteren. Nee zeg, kom. Het ding ging mee. Klaar uit. U vraagt zich met bezorgde frons op uw voorhoofd af of 'het ding' de lampenkap hierboven op de foto is? Dat is lief van u. Die bezorgdheid. En ja, het klopt. Dit was het ding wat niet in mijn tas paste, maar toch mee naar huis is gegaan. En heus, het komt goed. Echt. Hier is het ook goed gekomen. Ik weet het, niet helemaal dezelfde maat. Maar heus. Echt. Het komt goed.
Kijk maar, hier ziet u toch zeker ook de mogelijkheden wel van in?

If not, dan heeft u mij nodig. Ik zie ze namelijk wel. Legio. 

1. Hang hem in de tuin voor de vogels. Leuke pindastreng eromheen, wat vetbollen en klaar ben je. Ga ik niet doen, maar zou kunnen. 
2. Zet hem op z'n kop, maak er een bodem in en zet er je verzameling rollen pakpapier in. Ga ik niet doen, maar zou kunnen.
3. Zet hem op z'n kop, weef er nog wat draad door en gebruik hem voor je verzameling bollen wol. Ga ik niet doen, maar zou kunnen.
4. Versier hem, hang hem bij een lichtpunt aan het plafond en gebruik hem dus gewoon als lampenkap. Ga ik misschien doen en zou dus ook kunnen.
5. Tik een voet op de kop of flans er eentje in elkaar van een stapel boeken, bouw de kap erop, steek er verlichting in en gebruik hem dus gewoon als lampenkap. Probeer te gaan voor de industriële look. Helemaal in hoor. Ga ik misschien doen en zou dus ook kunnen.
6. Koop witte kerstverlichting wikkel dat eromheen, verzin leuke teksten, print ze, plak ze aan het frame en gebruik hem dus als een soort van lampenkap. Ga ik denk ik niet doen, maar zou kunnen. 
7. Maak strengen van pomponnetjes en laat ze van bovenaan het frame naar de eerste bocht onderaan lopen in banen. Hang aan de onderste bocht ook nog een pomponnetje. Of doe dit met vlaggetjes, rondjes of een combinatie. Ga ik denk ik niet doen, maar zou kunnen.
8. Of maak dezelfde strengen maar dan met de leuke geprinte teksten van idee 6. Ga ik misschien doen en zou dus ook kunnen.
9. Tik een aantal leuke vogeltjes op hun de kop en ga voor de romantische vogelkooi look terwijl het dan nog steeds eigenlijk een lampenkap is. Ga ik niet doen, maar zou kunnen.

Ik vind het prachtig zo. Als de juices nu nog niet vloeien, dan zou ik er maar niet aan gaan beginnen als ik u was. Maar waarschijnlijk komt u dan ook zelden in de kringloop.

Iemant maakt pomponnetjes en laat u zien hoe

Ooit heb ik pomponnetjes leren maken met behulp van twee ronde kartonnetjes. En nu zou ik ze daarmee weer kunnen maken. Maar wat ik me daarvan wist te herinneren is dat ik die kartonnetjes nou niet bijster handig vond. En blijkbaar was er iemand anders in de wereld die dat ook heeft gedacht. En persoon die bovendien ruimtelijk inzicht had. Dat samen heeft een vernuftig dingetje opgeleverd. De pom-pom maker. De mijne heb ik gekocht bij Pipoos, niet mijn meest favoriete winkel, maar voor dit soort dingen dan toch weer handig. Duurde even eer de verkoopster begreep wat ik bedoelde. Kwam waarschijnlijk doordat ik om een pompoentjes maker vroeg, terwijl het een pomponnetjes maker is. Of een pop-pom maker. Zoals ik al zei.
Aan de hand van een fotoverslagje neem ik u even aan de hand mee. Tenzij u daar geen behoefte aan heeft. In dat geval wens ik u een prettige dag verder.

Dit is het apparaatje voor een pomponnetje van 2,5 cm. 

Voor je begint, steek je de twee losse delen in elkaar. 

Klap vervolgens aan beide kanten de witte delen open.

Omwikkel het bochtje in de witte delen aan een zijde om met wol.

Klap dicht.

De ene zijde is nu omwikkeld. De andere kant nog niet. Die ga ik nu doen.

Kijk, hier begin ik.

Je ziet het niet zo goed, maar beide zijden zijn nu gedaan.

Met een puntig schaartje knip je de wol nu door. Doe dit aan beide kanten.

Knip een stuk wol af en leg tussen het apparaatje door een goede knoop in het midden.

Haal aan beide zijden de hendeltjes omhoog.

Trek beide delen van het apparaatje van elkaar af.

En klaar is je pomponnetje.