Iemant zoekt een boel van deze

Alle jaren drink ik deze thee, in deze smaak en alle andere smaken die er zijn. Maar op dit moment is deze smaak toch wel favoriet. Afijn, niet relevant, want waar het om gaat is het volgende. Al jaren ook gooi ik de lege verpakking weg met altijd een gevoel van 'toch zonde'. Ze zijn zo mooi rond en zo gaaf, want ze hebben onder het gebruik niet te lijden en ze zouden toch nog ergens handig voor kunnen zijn. Maar altijd weer besluit ik om dat mooie ronde kokertje met zoveel potentie weg te gooien en te blijven zitten met het gevoel van een gemiste kans. Maar daar heb ik misschien iets op gevonden. Ik heb een projectje bedacht, ik ga niet verklappen wat. Als (lees echt ALS en NIET wanneer) het klaar is, dan laat ik het wel zien. Maar eerst moet ik nog thee drinken, heel veel thee. Het gaat om de massa he. En dan te bedenken dat ik er minstens al honderd weg heb gegooid ... En nu ik het hier dan toch over heb, dan maar gelijk een oproepje naar Zonnatura: er is geloof ik al eerder geminderd, maar nog iets minder zoet mag best. En wil er iemand mee thee drinken, dan is ie natuurlijk welkom.

Iemant heeft een eigenwijs kontje

Iemant zoekt (wederom) inspiratie

Na lange afwezigheid, waarvoor niet echt excuses, zoveel mensen lezen mijn blog toch niet, dan nu toch weer een kort berichtje. In urgent need of inspiration heb ik een boek gekocht 'Inspired. How creative people think, work and find inspiration'. En het werkt best goed, want nog geen uur later kwam ik sinds maanden eindelijk weer eens op een leuke, nieuwe website lostateminor.com. En dat terwijl ik het boek alleen nog maar gekocht heb, maar nog niet gelezen . Kun je voorstellen wat er mogelijk is als ik het boek nu ook nog echt ga lezen. Misschien moet ik maar een leuk vakantiehuis huren, een bus volladen met creatieve zooi en mezelf een week gaan vermaken. Zal vast lukken. Wil er iemand mee om voor me te koken?

Ik nook, wij nooken, iemant nookt

Een beetje trage reactie, want ik heb hem al een week, maar ..... JIIIIIIIIIPPPPPPIEEEEEEEE ik heb mijn  Nook. En dat brengt een nieuw werkwoord met zich mee. Ik nook tegenwoordig namelijk. Op de drempel is dit mijn woord van 2010: nooken. Zo nook ik op de bank, in bed, aan tafel, binnen, buiten (ja, nu even niet dan, te koud, maar het kan wel), op m'n zij of op m'n kop (vereist wel wat vaardigheid), onder een plaid of in een bikini (zeldzaam!) en het liefst in mijn eentje.

En dat die Barnes of die Noble eigenlijk niet wil dat ik nook in Nederland, da's dan pech voor ze. There are more ways to nook than to Rome, of zoiets. Nook op zou ik zeggen. Ha ha, wat hebben Nook en ik toch een lol.

Iemant wil ook wat toevoegen

Weet iemand of er ergens op het grote internet een plekje is waar je je eigen taal-is-zeg-maar-echt-mijn-ding-anekdotes|observeringen|analyses kan delen? Ik kan het namelijk niet vinden en ik sta te popelen.
Na de genante herkenningsmomenten ben ik de schaamte namelijk voorbij en zie ik de lol er helemaal (dus niet gedeeltelijk) van in. Maar tot er een beter plekje is, deel ik het hier maar met jullie. Het is niet anders.

De eerste. Times-square. Altijd gedacht dat het iets met tijd te maken had. Associatie denk ik mede ingegeven door Oud&Nieuw. Maar ..... zittende op Times Square en kijkende op de kaart drong de werkelijke, meer diepere, betekenis tot me door. He gatver ... volgens mij heb ik hier al eens over geschreven.

Afijn, er is meer. Veel meer. Zo stuitte ik eens op sociale hulphonden, waarna ik me angstig afvroeg of er dan soms ook asociale hulphonden in de buurt waren. Dat bleek niet zo te zijn (geirriteerd!).
En er was die keer, echt heel grappig, dat mijn kapper zich had ingeleefd in zijn klanten met slechte ogen. Op de leestafel stond een gefiguurzaagd hoofdje met meerdere brillen op de neus en de tekst 'Armen tekort?'.

Ook heel leuk was de periode dat ik mensen lastig viel met het definitieve karakter van hun mededelingen. Collega: 'Ik ben weg', ik: 'voor altijd?'. Ha ha.

Ok. Ik ben klaar.